Zabłocie – przemysłowe serce Żywca z XV-wiecznymi korzeniami

Zabłocie, dziś jedna z dzielnic Żywiec, to miejsce o wyjątkowo bogatej historii, której początki sięgają XV wieku. Dawniej funkcjonujące pod staropolską nazwą „Zablocze”, od początku swojego istnienia odgrywało istotną rolę gospodarczą i komunikacyjną w regionie.

Wieś na ważnym szlaku

W średniowieczu Zabłocie było wsią położoną przy głównym trakcie prowadzącym w kierunku Przełęczy Zwardońskiej. Z Żywcem łączył je bród na rzece Sole, co nadawało miejscowości strategiczne znaczenie. Tędy przemieszczały się towary i podróżni, a lokalna społeczność czerpała z tego wymierne korzyści.

W XV wieku wieś podzielona była na 11 ról, na których osadzono 22 rolników. Prowadzili oni gospodarstwa, odrabiali pańszczyznę i uiszczali czynsze, a także dostarczali do dworu produkty takie jak raki, jarzębiny, drób, jaja czy cielęta. Mieszkańcy zajmowali się również wytwarzaniem oprawy lnianej, handlem drewnem oraz transportem soli z Wieliczki na Śląsk i Morawy.

Rozwój rzemiosła i przemysłu

Z czasem Zabłocie zaczęło dynamicznie rozwijać się jako ośrodek przemysłowy. Funkcjonowały tu młyny, w tym młyn wodny przy dzisiejszej ulicy Futrzarskiej, działający aż do II wojny światowej.

W XIX wieku miejscowość weszła w okres intensywnej industrializacji. W 1819 roku powstała Fabryka Mydła i Świec Szymona Munka, a w 1837 roku Karol Schrötter i Franciszek Männhardt uruchomili fabrykę sukna. Przemysł przyciągał nowych mieszkańców i wzmacniał znaczenie Zabłocia w regionie.

Pod koniec XIX wieku rozwijała się także infrastruktura społeczna. W 1892 roku opracowano projekt budowy szkoły, a w 1898 rozpoczęła działalność Ochotnicza Straż Pożarna, która do dziś stanowi ważny element lokalnej społeczności.

Szczególne znaczenie miało powstanie w 1938 roku przy drodze do Bielska Fabryki Dywanów Orientalnych „Persja”, która stała się jednym z ważniejszych zakładów pracy w okolicy.

Czas wojny i okupacji

Wybuch II wojny światowej przyniósł mieszkańcom trudne doświadczenia. W 1939 roku Zabłocie zostało zajęte przez wojska III Rzeszy. W sierpniu 1940 roku rozpoczęto wysiedlenia ludności w ramach akcji Saybusch (Aktion Saybusch), co odcisnęło głębokie piętno na lokalnej społeczności.

Okres okupacji był czasem represji i niepewności. Mimo to mieszkańcy wykazywali się determinacją i przywiązaniem do swojej ziemi.

Odbudowa i współczesność

Po zakończeniu wojny Zabłocie stanęło przed wyzwaniem odbudowy zniszczeń i przywrócenia normalnego życia. Zakłady przemysłowe wznowiły działalność, a dzielnica stopniowo odzyskiwała swoją tożsamość i znaczenie gospodarcze.

Dziś Zabłocie jest integralną częścią Żywca – miejscem, w którym historia splata się z nowoczesnością. Jego przemysłowe dziedzictwo, tradycje rzemieślnicze oraz silna lokalna społeczność sprawiają, że pozostaje symbolem pracowitości, wytrwałości i rozwoju całego regionu.