Mieszkańcy Bielska-Białej kwestionują Plan Ogólny miasta i zgłaszają skargę

Grupa 42 mieszkańców Bielska-Białej podważa obowiązujący Plan Ogólny miasta, kwestionując zarówno metodykę sporządzania dokumentu, jak i przebieg konsultacji społecznych. Skarga dotyczy m.in. zbyt wysokiego wskaźnika chłonności terenów mieszkaniowych oraz nierównego traktowania prywatnych i miejskich nieruchomości. Sprawą zajmie się sąd administracyjny, który oceni zgodność planu z obowiązującymi przepisami.

Plan Ogólny Bielska-Białej stał się przedmiotem skargi złożonej przez grupę 42 mieszkańców. Wspólne działania, zainicjowane przez Tomasza Sidorczuka, obejmowały analizę dokumentacji dotyczącej nieruchomości, sposobu prowadzenia konsultacji społecznych oraz rozwiązań planistycznych przyjętych przez miasto.

Przygotowania do złożenia skargi, według przekazanych informacji, obejmowały także rozmowy ze specjalistami zajmującymi się urbanistyką i planowaniem przestrzennym. Wskazywane są osoby mające doświadczenie w miejskich strukturach odpowiedzialnych za prowadzenie prac planistycznych, które zostały poproszone o opinię w sprawie przyjetych rozwiązań.

Inicjator skargi podkreśla, że zgłaszane wątpliwości nie ograniczają się do indywidualnych interesów właścicieli konkretnych działek. Zastrzeżenia dotyczą także spójności rozwiązań planistycznych dla różnych części miasta oraz zasad wyznaczania granic poszczególnych stref, które zostały ujęte w Planie Ogólnym.

Jednym z kluczowych elementów skargi jest sposób określenia chłonności terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową. Z informacji przedstawionych przez Tomasza Sidorczuka wynika, że w dokumentacji miasta przyjęto wskaźnik chłonności na poziomie 156 proc. zapotrzebowania. Skarżący odwołują się do wartości 130 proc., niższej niż ta ujęta w dokumentach, i do niej odnoszą swoje zastrzeżenia. W ich ocenie różnica między tymi wartościami przekłada się na decyzje dotyczące przeznaczenia gruntów.

Autorzy skargi kwestionują zarówno wykorzystane dane, jak i metodologię obliczeń. Uważają, że przyjęte podejście mogło mieć przełożenie na decyzje dotyczące możliwości zabudowy konkretnych nieruchomości, w tym działek prywatnych, których właściciele planowali budowę domów. Część tych gruntów nie została objęta strefami umożliwiającymi realizację takich zamierzeń i, jak twierdzą skarżący, pozostała poza obszarami przeznaczonymi pod rozwój zabudowy mieszkaniowej.

Kolejne zastrzeżenia dotyczą sposobu kwalifikowania gruntów o podobnym charakterze i zbliżonym położeniu. Według skarżących część nieruchomości prywatnych została pozbawiona możliwości nowej zabudowy, podczas gdy rozległe niezagospodarowane tereny należące do miasta otrzymały przeznaczenie umożliwiające inwestycje. W przypadku gruntów miejskich jako jedno z uzasadnień wskazywano wcześniejsze ustalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, co budzi sprzeciw autorów skargi, bo ich zdaniem prowadzi do nierównego traktowania właścicieli gruntów.

Skarżący oczekują, że sąd administracyjny oceni, czy przyjęte rozwiązania były zgodne z zasadami sporządzania dokumentów planistycznych. W skardze połączono zarzuty odnoszące się do sposobu kwalifikowania terenów z wątpliwościami dotyczącymi samego przebiegu prac nad Planem Ogólnym. Sprawa ma w ich ocenie znaczenie nie tylko dla właścicieli działek objętych skargą, ale też dla sposobu kształtowania polityki przestrzennej miasta.

Znacząca część skargi dotyczy konsultacji społecznych. Autorzy twierdzą, że nie wszystkie uwagi mieszkańców przedstawiane podczas spotkań zostały należycie udokumentowane, a także że nie jest jasne, czy wszystkie zgłoszone stanowiska znalazły się w oficjalnym zestawieniu i zostały rozpatrzone. Zwracają uwagę na ogólny charakter części odpowiedzi udzielanych mieszkańcom oraz na zbiorczą formę protokołów, która – w ich ocenie – utrudnia odtworzenie przebiegu poszczególnych spotkań i weryfikację, jakie postulaty faktycznie trafiły do dokumentacji.

Na podstawie przekazanego materiału nie przesądzono wystąpienia opisywanych nieprawidłowości. Ocena przedstawionych zarzutów, zarówno w zakresie rozwiązań planistycznych, jak i przebiegu konsultacji, należy do sądu administracyjnego. Skarga, przygotowana przy udziale adwokata Michała Wiesnera i Tomasza Sidorczuka, ma na celu uzyskanie sądowej kontroli sposobu przygotowania oraz uchwalenia Planu Ogólnego Bielska-Białej, a także odpowiedzi, czy miasto prawidłowo zastosowało obowiązujące przepisy przy kształtowaniu nowych ustaleń planistycznych.