Niekiedy problemy z koncentracją i sensoryką u dziecka bywają tłumaczone po prostu jego “charakterem”. Czasami jednak za takimi kwestiami stoją trudności związane z integracją sensoryczną. Wczesne zauważenie sygnałów i postawienie odpowiedniej diagnozy pozwala na zastosowanie terapii i ułatwienie dziecku codziennego funkcjonowania.
Integracja sensoryczna jest procesem, za sprawą którego mózg odbiera, porządkuje i interpretuje bodźce płynące z otoczenia oraz własnego ciała. Chodzi m.in. o dźwięki, dotyk, ruch, światło, zapachy czy informacje o położeniu ciała w przestrzeni.
Jeżeli ten proces nie przebiega właściwie, dziecko może reagować zbyt intensywnie na niektóre bodźce lub wręcz przeciwnie: stale ich poszukiwać. To może natomiast wpływać na koncentrację, emocje, naukę oraz relacje z otoczeniem.
Po czym poznać, że dziecko może mieć trudności sensoryczne? Najczęściej wskazywane sygnały to:
nadwrażliwość na dźwięki, światło lub dotyk;
unikanie określonych materiałów, ubrań i tekstur;
potrzeba bardzo silnych bodźców - intensywnego ruchu, skakania czy huśtania;
trudności z koordynacją i równowagą;
problemy ze skupieniem uwagi;
impulsywne lub silne reakcje emocjonalne;
szybkie rozpraszanie się;
frustracja w codziennych sytuacjach.
Oczywiście pojedynczy objaw nie musi oznaczać zaburzeń integracji sensorycznej. Duże znaczenie ma częstotliwość, intensywność oraz wpływ na codzienne funkcjonowanie dziecka. Warto mieć to na uwadze, próbując rozpoznać problemy z koncentracją i sensoryką.

Pierwsze niepokojące sygnały rodzice bardzo często zauważają w trakcie codziennych czynności pielęgnacyjnych. Niektóre zachowania mogą świadczyć o nadwrażliwości sensorycznej związanej z odbiorem bodźców dotykowych.
Część dzieci nie lubi mycia włosów i twarzy, unika prysznica i preferuje kąpiele w wannie, źle reaguje na obcinanie paznokci lub wizyty u fryzjera, niechętnie dotyka różnych faktur, a także denerwuje się w momencie pobrudzenia. Takie zachowania można uznać za sygnały wskazujące na trudności związane z układem dotykowym.
Niepokój mogą wzbudzać również sytuacje, gdy dziecko:
zatyka uszy przy nagłych dźwiękach;
źle czuje się w hałaśliwych miejscach;
ma problem ze skupieniem przy dźwiękach w tle;
staje się nadmiernie pobudzone lub wycofane;
często nuci, mruczy lub mówi bardzo głośno.
Problemy sensoryczne mogą objawiać się również poprzez trudności z utrzymaniem równowagi, bardzo wybiórczą dietę, niechęć do nowych smaków czy też m.in. niechęć do rysowania i kolorowania.
Poszczególne układy sensoryczne oddziałują na siebie wzajemnie. Właśnie dlatego zachowania dziecka bardzo rzadko wynikają z jednego obszaru trudności.
Jeśli rodzic dostrzega powtarzające się problemy z koncentracją, emocjami, jedzeniem, ruchem lub reakcją na bodźce, zdecydowanie warto skonsultować się ze specjalistą. Wczesna diagnoza pozwala na lepsze zrozumienie potrzeb dziecka i dobranie właściwych form terapii.
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze