Śródmieście Żywca – historyczne serce miasta

Śródmieście Żywca od wieków stanowiło centrum życia miejskiego i prawdziwe serce miasta. Do 1929 roku jego granice niemal pokrywały się z granicami całego Żywca, skupiając w jednym miejscu najważniejsze wydarzenia administracyjne, handlowe i społeczne.

To tutaj tętniło codzienne życie – ulice wypełniali rzemieślnicy, kupcy i handlarze, którzy budowali fundament lokalnej gospodarki. Mieszczanie zajmowali się nie tylko handlem, lecz także rolnictwem, korzystając z miejskich lasów na Łysce i w Kiełbasowie oraz z terenów nad rzeką Sołą. Podczas uroczystości wyróżniali się tradycyjnymi, barwnymi strojami, podkreślającymi ich przywiązanie do lokalnej kultury.

Jedną z najważniejszych arterii była ulica Bielska, później przemianowana na Kościuszki. To przy niej działały sklepy, urzędy oraz znane punkty usługowe, takie jak wędliniarnia Fuhrmana i Sojeckiego czy księgarnia Lintschera. Śródmieście było także ważnym ośrodkiem edukacji – funkcjonowały tu szkoły zawodowe oraz Wyższa Szkoła Realna, która przez wiele lat pozostawała jedyną szkołą ponadpodstawową w regionie.

Rozwój miasta widoczny był również w sferze opieki zdrowotnej i finansów. Od 1888 roku mieszkańcom służył Szpital im. Franciszka Józefa I, a Komunalna Kasa Oszczędności wspierała lokalną gospodarkę i budowała zaufanie społeczne. W 1904 roku powstał gmach Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, będący centrum życia sportowego i kulturalnego.

Szczególne miejsce w historii zajmuje Rudza – najstarsza część Śródmieścia, gdzie w XIII wieku osiedlili się pierwsi mieszkańcy. Do dziś można tam podziwiać zabytkowy kościół św. Krzyża z końca XIV wieku, będący świadectwem długiej i bogatej przeszłości miasta.

Choć w XX wieku Śródmieście rozrosło się o nowe osiedla, zachowało swój historyczny charakter. Dziś pozostaje nie tylko świadkiem dawnych wydarzeń, lecz także żywą przestrzenią, w której historia i współczesność tworzą spójną, wyjątkową całość.